سفر نتانیاهو به واشنگتن؛ اتحاد پنهان برای تغییر آینده ایران

سفر نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، به ایالات متحده در ژوئیه ۲۰۲۵، سفری بود پر از پیام‌های پشت پرده، اما این‌بار برخلاف گذشته، نه‌تنها به یک ضیافت شام با دونالد ترامپ محدود نماند، بلکه با مجموعه‌ای از دیدارهای رسمی و هدفمند با بالاترین مقامات اجرایی و قانون‌گذاری ایالات متحده همراه شد. این سفر در حالی انجام شد که فضای منطقه در پی حملات مشترک آمریکا و اسرائیل به مراکز هسته‌ای ایران به‌شدت ملتهب بود، و بحث احتمال «تغییر رژیم» در ایران بار دیگر در محافل جمهوری‌خواه آمریکا مطرح شده بود. نتانیاهو در این سفر، علاوه بر دو دیدار با ترامپ—یکی در قالب شام خصوصی و دیگری در جلسه مشورتی رسمی—با معاون رئیس‌جمهور، جی. دی. ونس، رئیس مجلس نمایندگان، مایک جانسون، جمعی از رهبران سنا، وزیر امور خارجه مارکو روبیو، و وزیر دفاع پیت هگسته نیز ملاقات کرد. این دیدارها نشان می‌دهد هدف او، نه صرفاً یک هماهنگی نمادین، بلکه تلاش برای ایجاد اجماع راهبردی در سطوح مختلف قدرت در واشنگتن بوده است. یکی از عناصر کلیدی که به نتانیاهو در این سفر قدرت چانه‌زنی ویژه‌ای بخشید، فضای تهدیدآمیز جدیدی بود که از سوی مقامات جمهوری اسلامی علیه ترامپ ایجاد شده بود. انتشار سخنان و فتواهای علنی در ایران مبنی بر «انتقام حتمی» از ترامپ، تهدید به قتل، و حتی تصاویر تبلیغاتی از او در نقش هدف، فرصتی طلایی در اختیار نتانیاهو گذاشت. او این تهدیدات را نه‌فقط یک خطر شخصی علیه رئیس‌جمهور سابق آمریکا، بلکه نشانه‌ای غیرقابل انکار از ماهیت تروریستی حکومت ایران معرفی کرد. به گفته منابع آگاه، نتانیاهو با همین استدلال توانست حمایت عاطفی و سیاسی ترامپ را نسبت به تشدید فشار بر جمهوری اسلامی جلب کند و حتی زمینه را برای اقدامات بعدی هموار سازد. برخلاف رویکرد محافظه‌کارانه دولت بایدن، نتانیاهو با قاطعیت از غیرقابل‌اصلاح بودن جمهوری اسلامی سخن گفت و تأکید کرد که تنها راه تضمین امنیت بلندمدت اسرائیل و ثبات منطقه، پایان دادن به ساختار قدرت حاکم در تهران است. به‌نظر می‌رسد هدف او از این سفر، طراحی فاز دوم یک پروژه راهبردی بود—پروژه‌ای که مرحله اول آن با حملات اخیر به تأسیسات هسته‌ای ایران کلید خورد و مرحله بعدی‌اش ممکن است مستقیماً ساختار رهبری جمهوری اسلامی را هدف قرار دهد. طرح بازگشت تحریم‌های فلج‌کننده، افزایش همکاری‌های اطلاعاتی، فعال‌سازی حمایت از اپوزیسیون داخلی، و بی‌ثبات‌سازی هوشمندانه‌ نهادهای قدرت در ایران، از جمله محورهایی بود که در این سفر مورد بحث قرار گرفت. لبخند رضایت‌آمیز نتانیاهو هنگام ترک واشنگتن، آن‌هم پس از دیدارهای فشرده با ارکان کلیدی قدرت در آمریکا، به‌وضوح نشان می‌داد که او موفق شده توافق‌ها یا چراغ سبزهایی دریافت کند که ممکن است تأثیرات راهبردی در آینده ایران داشته باشد